THE HELLENIC LINK, Inc.

Member Update- BULLETIN

Αφιέρωμα στο Δεύτερο Μεγάλο Ελληνικό ΟΧΙ του 20^ου Αιώνα

Η Επέτειος της Γερμανικής επιθεσης κατά της Ελλάδας την 6^ην Απριλίου 1941 μας υπενθυμίζει το δεύτερο ορόσημο του Ελληνικού Έπους 1940-1941, το «ΟΧΙ» της Γενέτειρας στην Χιτλερική Γερμανία που ειπώθηκε από το μαρτυρικό πρωθυπουργό της Αλέξανδρο Κορυζή και σφραγίσθηκε με το αίμα των παιδιών της στα βουνά της Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης, στην Κρήτη και σ’ όλη την χώρα κατά την διάρκεια της ξενικής κατοχής. Καθώς τα γεγονότα του Απριλίου- Μαϊου 1941 ξεδιπλώθηκαν ραγδαία και μέσα σε πλαίσιο σύγχυσης και φοβερής αβεβαιότητας, τα χρονικά που τα εξιστορούν είναι λιγοστά και στους πολλούς άγνωστα. Γι’αυτό το λόγο, οι σύγχρονοι Έλληνες οφείλουμε να εμβαθύνουμε σ’αυτά και να τα διατηρήσουμε ζωηρά στη συνείδηση μας ώστε να μας δίνουν θάρρος και έμπνευση να αντιμετωπίσουμε ανάλογες προκλήσεις τώρα και εις το μέλλον με την ίδια γενναιότητα, αγάπη και προσήλωση στα ιερά και όσια της πατρίδας. Το παρόν Δελτίον αφιερώνεται στην μνήμη εκείνων που πρώτοι στην Ευρώπη μεγαλούργησαν προτάσσοντες την ύπαρξή τους φράγμα στην ναζιστική πλημμυρίδα. Σ’ αυτό το καθήκον, θ’αφήσουμε τους ίδιους τους Ακρίτες που βάσταξαν το πελώριο βάρος της εχθρικής προσβολής στην πρώτη γραμμή να τεκμηριώσουν την ανυπέρβλητη προσφορά τους όπως την βίωσαν. Οι σελίδες που ακολουθούν περιέχουν αποσπάσματα από το ημερολόγιο ενός από τους υπερασπιστές ( Ανθυπολοχαγού τότε, Ομήρου Παπαδοπούλου εκ Κύπρου) του οχυρού Ιστίμπεϊ στην « Γραμμή Μεταξά», απ’ όπου οι Γερμανοί εξαπέλυσαν την κεραυνοβόλο και σφοδρή τους επίθεση κατά της Ελλάδας.

ΤΟ ΟΧΥΡΟ ΙΣΤΙΜΠΕΪ

Σε μια από τις πιο ψηλές κορυφές του Μπέλες, σε κορυφή απόκρημνη και δενδρόφυτη, βρίσκεται το οχυρό του Ιστίμπεϊ, διακόσια μέτρα από την τη βουλγαρική μεθόριο. Ένας από τους πολλούς δρόμους που έγιναν για την εξυπηρέτηση των οχυρών,οδηγεί από το μικρό χωριό του Πετριτσίου στο άσπρο οχυρό, όπως πολλοί το απεκάλεσαν , επειδή τον περισσότεροκαιρό ήταν σκεπασμένο με χιόνια … Δέκα χιλιόμετρα μακρυά από το οχυρό, αρχίζει η απαγορευμένη ζώνη . Διάφορα φυλάκια κρυμμένα στα δάση είναι άγρυπνα και δεν αφήνουν κανένα να περάσει χωρίς να έχει γραπτή άδεια….. Μόνο τα συρματοπλέγματα προδίδουν την ύπαρξη κάποιου οχυρού. Όλα είναι τόσο ωραία καμουφλαρισμένα, που πολύ δύσκολα ένας καλός παρατηρητής θα μπορούσε να ανακαλύψει τα φοβερά έργα του οχυρού Ιστίμπεϊ….. Βρισκόμαστε στην κεντρική στοά, σε βάθος δεκαπέντε περίπου μέτρων κάτω από την επιφάνεια της γής. Στους τσιμεντένιους τοίχους , που είναι βαμμένοι κάτασπροι, λάμπες αναμμένες φωτίζουν το δρόμο, ενώ διάφορες επιγραφές μας καθοδηγούν. Είναι πραγματικά πολύ δύσκολο να βρεί κανείς το δρόμο μέσα στο οχυρό και πολλές φορές άνθρωποι που έζησαν μήνες σ’αυτό το υπόγειο, χάνονταν μέσα ώρες ολόκληρες, ωσότου με τη βοηθεια κάποιου άλλου βρούν το δρόμο προς την έξοδο. Μερικά βαγονάκια κινούνται στις στοές μεταφέροντας υλικά. Οι στρατιώτες σιωπηλοί διαχίζουν τις στοές και μόνο το «Αλτ! Τις εί;» των σκοπών του οχυρού ακούγεται. Δεξιά και αριστερά της κεντρικής στοάς είναι πολλές άλλες μικρές, που οδηγούν σε πολυβολεία, ολμοβολεία, παρατήρητήρια, θαλάμους, τηλεφωνικά κέντρα, αναρρωτήρια, μαγειρεία κλπ…… Κάπου-κάπου βλέπουμε κάτι τεράστια σαλιγκάρια, που δεν είναι τίποτα άλλο. από μηχανήματα αερισμού οχυρού. Μόνο όταν άρχισε η μάχη καταλάβαμε όλοι καλά την αξία των σαλιγκαριών, όπως τα καλούσαμε…….

Προχωράμε μερικά μέτρα. Ανοίγουμε την πόρτα και κοιτάζουμε. Μια σκάλα από αμέτρητα σκαλιά οδηγεί στο πολυβολείο ενώ αφήνει να αντιληφθούμε το βάθος όπου βρισκόμαστε.Ανεβαίνουμε 70 σκαλιά και να το πολυβολείο Β5. Το έργο είναι διπλό με δύο φατνώματα. Ο στρατιώτης που συνεχώς φρουρεί το πολυβολείο αναφέρει για το έργο και τη δύναμή του…..Το οχυρό εκτός από τα πολυβόλα διαθέτει και πυροβόλα. Τα πυροβολεία δεν διαφέρουν πολύ απ’ τα πολυβολεία. Είναι πιο μεγάλα, με μεγαλύτερα φατνώματα. Πολυ διαφορετικά είναι τα ολμοβολεία και το αντιαεροπορικό πυροβολείο. Αυτά έχουν ανοικτό το επάνω μέρος , σκεπασμένο όμως με ένα θόλο σιδερένιο αρκετού πάχους που γυρίζει με τη βοήθεια τροχαλίας ακολουθώντας την κίνηση του όπλου που κάνει βολή μέσα απο το μικρό άνοιγμά της. Τα παραρηρητήρια του οχυρού αντί φατνωμάτων έχουν κυκλικά ανοίγματα που κλείνουν και αυτά με σιδερένιες πλάκες, λίγο ή πολύ, σύμφωνα με τη θέληση του παρατηρητή…..

Η θέση κάθε έργου είναι διαλεγμέη , σύμφωνη με την αποστολή του. Το οχυρό είναι εφοδιασμένο ακόμα με ασύρματο, ώστε και αν κόβοταν οι υπόγειες τηλεφωνικές γραμμές, που το συνέδεαν με την προϊστά μενή του διοίκηση και τα πλαϊνά οχυρά,θα μπορούσε να επικοινωνεί με αυτόν.

Με αυτά τα λίγα, γιατί θα χρειάζοταν πολλές σελίδες, ελπίζω να έδωσα μια εικόνα του εσωτερικού του οχυρού Ιστίμπεϊ που είχε την τύχη να αντιμετωπίσσει με τη δύναμη των 350 οπλιτών και 14 αξιωματικών την πιο δυνατή επίθεση του Γερμανικού Στρατού.

Και τώρα μερικά για τη φρουρά του οχυρού που για τη δράση της μπορεί να είναι υπερήφανος κάθε Έ λληνας. Η ζωή στο οχυρό δεν ήταν και άνετη όπως πολλοί ίσως θα τη φανταζόταν. Το οχυρό ήταν ατελείωτο και είχε πολλή δουλειά που έπρεπε να γίνει ταυτόχρονα με την εκπαίδευση παρόλα τα εμπόδια που προβάλλονταν από τις συχνές θύελλες. Καθημερινά είχαμε τρείς ώρες δουλειά. Για ύπνο μόλις έμεναν έξι ώρες, γιατί ήταν πολλά τα μέτρα ασφαλείας: σκοποί , περίπολοι, ενέδρες, έφοδοι και άλλες υπηρεσίες. Το πιο δύσκολο απ’όλα ήταν η υπηρεσία του σκοπού το χειμώνα μέσα στο χιόνι που όχι λίγες φορές τον έβρισκε η έφοδος παγωμένο…. Όλοι όμως παρ’όλους τους κόπους και τη φοβερή μοναξιά ήταν κατευχαριστημένοι και αγαπούσαν το οχυρό τους …..Όλοι ήταν αγαπημένοι μεταξύ τους….Ομολογώ ότι ποτέ δεν είδα ούτε και φαντάστηκα καλύτερο σύνδεσμο και μεγαλύτερη αγάπη μεταξύ αξιωματικών και στρατιωτών. Και ασφαλώς αυτό δεν έπαιξε μικρό ρόλο στις μάχες που η ιστορία θα γράψει μια μέρα με χρυσά γράμματα «ο αγώνας του οχυρού Ιστίμπεϊ».

ΑΝΑΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ

Δεν πέρασαν ούτε τρείς μέρες από τότε που αναγγέλθηκε επίσημα η είσοδος των γερμανικών στρατευμάτων στη Βουλγαρία και τεράστιες μηχανοκίνητες φάλαγγες άρχισαν να κινούνται από Β προς Ν. Δύο χιλιάδες , τρεις και τέσσαρες από μεγάλα αυτοκίνητα, ανεφερε καθημερινά ο παρατηρητής, κινούνταν από τα στενά της Κρέσνας προς Ν. Όπως το νερό του Στρυμώνα δεν τελειώνει , έτσι οι φάλαγγες προχωρούσαν χωρίς να βλέπει κανείς το τέλος τους. Όλοι τα βλέπουμε , ξέρουμε καλά τι είναι και το σκοπό τους. Ξέρουμε όμως καλύτερα την αποστολή μας και γι’αυτό τα κοιτάζουμε ατάραχα από την αρχή, περιμένοντας την ώρα που θα αρχίσει η μεγάλη μάχη. Βλέπουμε ότι είναι χιλιάδες απέναντί μας και εμείς είμαστε 350 αξιωματικοί και οπλίτες. Βλέπουμε τα αναρίθμητα πυροβόλα τους και τους μεγάλους σωλήνες, μα δε θέλουμε να τα συγκρίνουμε με δύο μικρά ορειβατικά που έχουμε και που πάνω τους στηρίζουμε δικαιολογημένα πολλές ελπίδες. Δεκάδες τώρα αεροπλάνα αρχίζουν να προσγειώνονται σ’άγνωστα μέχρι τότε αεροδρόμια. Κάπου –κάπου μας επισκέπτονται από πολύ ψηλά, ενώ το μοναδικό αντιαεροπορικό των 37 που έχουμε, άδικα περιμένει να κατέβουν στις δύο χιλιάδες μέτρα για να χτυπήσει.

Αφού επί 25 περίπου μέρες εξακολουθούσαν ακατάπαυστα οι κινήσεις κάθε είδους υλικού και αναρίθμητων τμημάτων στρατού, ο παρατηρητής αναφέρει: “ Ουδέν άξιον λόγου παρατηρήθηκε».Και όμως, αυτή η αναφορά του ηταν η πιο άξια λόγου για έναν άνθρωπο που είχε υπόψη του την προηγούμενη κίνηση και έχει λίγες γνώσεις για την τέχνη του πολέμου. Εσήμανε αυτή η αναφορά ότι οι μετακινήσεις και οι συγκεντρώσεις τελείωσαν, ότι η ώρα πλησιάζει.Έλειπε όμως ακόμα κάτι για να ειναι καθ’ολα έτοιμη η τεράστια αυτη πολεμική μηχανή που επρόκειτο να επιτεθεί εναντιον μιας φούχτας ανδρών. Δεν είχαν γίνει γίνει ακόμα οι αναγνωρίσεις. Μα να,δεν περνάει παρά μια μέρα και ο παρατηρητής αναφέρει:

« Το 23^ο βουλγαρικό φυλάκιο επισκέφθηκαν Βούλγαροι στρατιώτες με μαστίγιο». Ηταν αλήθεια κάπως περίεργο….Βούλγαροι στρατιώτες με μαστίγιο! Σε δύο λεπτά είμαστε στα παρατηρητήριά μας και με τις διόπτρες παρακολουθούμε τους περίεργους αυτούς επισκέπτες που κάθε άλλο παρά αρκουδιαραίοι ήταν, όπως ειρωνικά αποκαλούσαμε τους απέναντι γείτονές μας. Πολύ γρήγορα βεβαιωθήκαμε ότι οι στρατιώτες αυτοί ήταν Γερμανοί αξιωματικοί που έκαναν αναγνωρίσεις για την επίθεση…..Επί τρείς ημέρες συνεχίσθηκαν εντατικά οι αναγνωρίσεις . Πλήθος Γερμανών αξιωματικών παρατηρούσαν αδιάκοπα τις θέσεις μας, έκαναν σχεδιαγράμματα, φωτογράφιζαν το έδαφος σπιθαμή προς σπιθαμή, έκοβαν αποστάσεις και έκαναν επισημάνσεις των θέσεών μας. Τα βλέπαμε όλα…..

Στις 27 Μαρτίου, πήρα το πρωϊ διαταγή και έφυγα με είκοσι άνδρες από το οχυρό μου για την 34^η πυραμίδα προκειμένου να στήσω μερικές παγίδες και να φτιάξω ένα συρματόπλεγμα. Εκατό μέτρα πιο πέρα έρχονται δύο Γερμανοί και με τη συνηθισμένη αναίδεια, αφού τοποθέτησαν τη διόπτρα τους επάνω στην οροθετική , άρχισαν να εργάζονται με κατεύθυνση προς τη Σουλτανίτσα, αριστερά του οχυρού μας. ΄Αφησα ένα βαθμοφόρο επι κεφαλής του συνεργείου και προχώρησα με ένα στρατιώτη που γνώριζε καλά τη βουλγαρική, προς το μέρος τους. Αφού τους πλησίασα, τους χαιρέτησα γαλλικά και τους ερώτησα τι παρατηρούν. Μου απάντησαν ότι κοιτάζουν μια ωραία τοποθεσία που ήταν απέναντί τους. Σε παρατήρηση μου ότι καλύτερα θα έβλεπαν όρθιοι παρά ξαπλωμένοι, όπως ήταν, γέλασαν θέλοντας να αποφύγουν την απάντηση. Ηταν και οι δύο τους ντυμένοι με στολή Βούλγαρου στρατιώτη και για να διώξω κάθε αμφιβολία τους ρώτησα αν ήταν Γερμανοί αξιωματικοί. Μου είπαν ότι ήταν Βούλγαροι και γι’ αυτό με τη βοήθεια του στρατιώτη μου άρχισα να τους μιλώ βουλγάρικα. Σύντομα όμως κατάλαβα από τις απαντήσεις τους ότι δεν ήξεραν καλά βουλγάρικα και τότε τους λέω γαλλικά: « Είναι ντροπή αξιωματικοί του Γερμανικού Στρατού να μη φορούν τη στολή τους και να μη θέλουν να πούν ότι ανήκουν σε ένα γενναίο στρατό». Τα λόγια μου αυτά τους πείραξαν και με ύφος σοβαρό μου απαντά ο ένας: «Ναι, είμαστε αξιωματικοί του γενναίου Γερμανικού Στρατού. Δεν φοράμε τη στολή μας γιατί υπάρχει συμφωνία μεταξύ γερμανικής και βουλγαρικής κυβέρνησης». Αφού πια ήμουν σίγουρος για την ταυτότητά τους συνέχισα: « Οι Έλληνες με σας δεν έχουν καμία διαφορά. Αντίθετα, εκτιμούν τους Γερμανούς γιατι είναι λαός που έχει συμβάλει στην επιστημονική πρόοδο και έχουμε μαζί του αξιόλογες εμπορικές σχέσεις. Τι ζητάτε από μας;» Και ο Γερμανός λοχαγός απαντά: “ Και εμείς αγαπάμε τους Ελληνες . Από σας δεν ζητάμε παρά ένα δρόμο να περάσουμε για να χτυπήσουμε τους Αγγλους στην Αφρική και για να διώξουμε όσους βρίσκονται στην ωραία σας χώρα. Αυτές τις προπαρασκευές που κάνουμε τώρα ελπίζουμε να μη τις χρησιμοποιήσουμε και ότι η κυβέρνησή σας δε θα διατάξει αντίσταση, αποφεύγοντας έτσι άσκοπο σκοτωμό, αφού όπως βλέπεις διαθέτουμε φοβερά πολεμικά μέσα». Δεν άργησα όμως να του απαντήσω: “ Εμείς δε θα σας αφήσουμε να περάσετε δίχως να χύσετε αίμα αφθονο. Και αν η κυβέρνησή μας διατάξει να σας αφήσουμε να περάσετε, εμείς αν και ξέρουμε την τεράστια πολεμική σας μηχανή και το τελικό αποτέλεσμα, θα αντισταθούμε για να σώσουμε την τιμή της πατρίδας μας . Όπως εσείς αγαπάτε τη Γερμανία, έτσι κι εμείς αγαπάμε την Ελλάδα. Όλος ο κόσμος θα μάθει ότι μια χώρα με 7 εκατομμύρια πολεμούσε για την ελευθερία της με λαμπρά αποτελέσματα, εναντίον μιας αυτοκρατορίας 45 εκατομμυρίων , ήρθε ο ισχυρότερος στρατός του κόσμου, τη χτύπησε στα νώτα και την κατάκτησε. Κατάκτησε δια της βίας τη μικρή Ελλαδα που έδωσε τον πολιτισμό σε όλο το κόσμο. Είμαι βέβαιος , πως κανείς πραγματικός στρατιώτης δεν θα υπερηφανεύεται γιατί θα βρίσκεται στις τάξεις του κατακτητή». Οι λίγες αυτές λέξεις συγκίνησαν τον συνομιλητή μου ο οποίος έσπευσε να δώσει τέλος στη συζήτηση με μια χειραψία ενός καλού πολεμιστή λέγοντας : « Αυτή είναι η πολιτική. Λυπάμαι πολύ γιατί είστε αντίπαλός μου»……

Η ΜΑΧΗ-6 Απριλίου 1941

…..Το βράδυ της 5^ης προς την 6^η Απριλίου είχα την τύχη να εκτελώ καθήκοντα αξιωματικού εφόδου του οχυρού . Είχα γυρίσει κατάκοπος , έπειτα από την έφοδό μου σ’όλες τις σκοπιές και τα πολυβολεία και κατευθύνθηκα στις 2 μετά τα μεσάνυκτα στο καταφύγιό μου, όπου ξάπλωσα. Ακόμα μια νύκτα φαινόταν να περνά ήσυχη. Ο ύπνος δεν άργησε να με πάρει. Πλησίαζε το ξημέρωμα της Κυριακής 6 Απριλίου, όταν στις 5 περίπου ακούω: “ Κύριε Ανθυπολοχαγέ, από το 23 βουλγαρικό φυλάκιο πυροβόλα και πολυβόλα βάλλουν κατά του οχυρού και του στηρίγματος της «Ασπρης Πέτρας».Δεν είχε τελειώσει την αναφορά του ο ενεδρευτής Λοχίας και άρχισαν τα ουρλιάσματα των σειρηνοφόρων αεροπλάνων να την επιβεβαιώνουν. Δεν μου έμενε πια καμιά αμφιβολία, ότι η μεγάλη μάχη άρχισε. Διατάζω αμέσως συναγερμό της διμοιρίας και πυρ κατά των εχθρικών θέσεων.

Όλοι, αξιωματικοί και στρατιώτες, χωρίς να ντυθούμε, είμαστε στις θέσεις μας κι αρχίζουμε τα πυρά.Ο βομβαρδισμός του οχυρού από τα εχθρικά πυροβόλα και αεροπλάνα είναι σφοδρότατος . Σύννεφα καπνού και χωμάτων σηκώνονται μπροστά στα φατνώματα και μας τυφλώνουν. Δεν βλέπουμε ένα μέτρο μπροστά μας. Τ’ αέρια της βολής μας αρχίζουν να μας ζαλίζουν, ενώ τα κουδούνια των τηλεφώνων δημιουργούν πανδαιμόνιο. Ατέλειωτες αναφορές για τις απώλειες και γενικά για την κατάσταση. Σε πέντε λεπτά η διμοιρία έχει 5 τραυματίες , τους καλύτερους σκοπευτές, που κολλημένοι στο πολυβόλο προσπαθούν να χτυπήσουν τον εχθρό. Δεν υπάρχουν λέξεις για να περιγραφτεί η κόλαση που δημιουργήθηκε. Θα έπρεπε κανείς να έχει ατσαλένια νεύρα και στρατιώτες υπεράνθρωπους για να μπορέσει να αντιμετωπίσει αυτή την κατάσταση.

Τα πολυβόλα είχαν σταματήσει να βάλλουν γιατί δεν έβλεπαν. Σε λίγο όμως τα σύννεφα άρχισαν να διαλύονται και κάπου- κάπου φαινόταν το εχθρικό πεζικό που έκανε εξόρμηση….. Τους αφήνω να πλησιάζουν στα συρματοπλέγματα ανενόχλητοι. Έχουν πιστέψει ότι αχρηστεύθηκαν τα πολυβόλα μας από το πυροβολικό τους. Αλλά τι απογοήτευση γι’αυτούς όταν ξαφνικά 6 πολυβόλα αρχίζουν να τους θερίζουν. Το κύμα ήταν πυκνό . Σε 5 λεπτά μπροστά μας δεν βρισκόταν τίποτε άλλο από νεκροί. Η πρώτη εξόρμηση του εχθρού απέτυχε, με απώλειες τεράστιες γι’αυτόν και μερικούς τραυματίες για μας. Η χαρά της Διμοιρίας ήταν απερίγραπτη…..

Η ώρα είναι 8 και μόλις τώρα βρίσκω καιρό να επικοινωνήσω με το Διοικητή του οχυρού, τον υπέροχο άνθρωπο και στρατιώτη που με μεγάλη ψυχραιμία διεύθυνε την άμυνά του, που ακούραστα είχε οργανώσει μ’ όλους μας πριν από την επίθεση. Του ανέφερα την απόκρουση της επίθεσης, τις απώλειες και τον ενθουσιασμό των στρατιωτών. Αφού πρώτα συνεχάρη όλη τη Διμοιρία για την ηρωϊκή της άμυνα, με πληροφόρησε, ότι το μοναδικό μας αντιαεροπορικό των 37 κατέρριψε επί του οχυρού 4 εχθρικά Στούκας (σ.σ., βομβαρδιστικά καθέτου εφόρμησης, σειρηνοφόρα), ότι και οι άλλες Διμοιρίες απέκρουσαν την εχθρική επίθεση, αλλά με σοβαρές απώλειες, ότι το ένα από τα ορειβατικά καταστράφηκε από τον εχθρό, αλλά η κατάσταση εξελισσόταν ευνοϊκά για μας. Ο εχθρός όμως κατορθώνει σε λίγο να καταστρέψει με βόμβες αεροπλάνων το αντιαεροπορικό μας και να εξουδετερώσει το (αμυντικό) έργο που βρισκόταν στην κορυφή του οχυρού. Στις 10 το πρωί σταμάτησε και η αντιαεροπορική μας άμυνα..

Τα εχθρικά αεροπλάνα πετάνε πάνω από το οχυρό κατά εκατοντάδες….. Ανενόχλητοι τώρα κατεβαίνουν κατά δεκάδες οι αλεξιπτωτιστές-δυναμιτιστές και αρχίζουν το φοβερό τους έργο. Άλλοι κρατούν πολυβόλα, άλλοι χειροβομβίδες, άλλοι δυναμίτες και άλλοι άγνωστες σε μας πολεμικές ύλες. Σε λίγη ώρα, δύο σκοποί που ήταν έξω από το πρωί και σώθηκαν έπειτα από πολλούς κινδύνους μπαίνουν στο οχυρό και μας δίνουν τις σχετικές πληροφορίες. Περίπου 200 αλεξιπτωτιστές είναι πάνω στο οχυρό. Αμέσως δίνω την πληροφορία στο Διοικητή και ζητά από τον Υποτομέα την εκτέλεση της προβλεπομένης αντεπιθέσεως από το Τάγμα Γεραμάνη. Με χαρά, μου κοινοποιεί τη διαταγή της εκτέλεσης της αντεπίθεσης του Τάγματος….. Δυστυχώς, η αντεπίθεση, άγνωστο για πιο λόγο δεν εκδηλώθηκε…..(Εκ των υστέρων εξακριβώθηκε,ότι η αντεπίθεση δεν εκτελέσθηκε διότι είχε δοθεί διαταγή να συμπτυχθεί το τάγμα. Η κοινοποίηση της διαταγής αντεπίθεσης σε μας έγινε για ενίσχυση του ηθικού). … Η κατάσταση είναι απελπιστική. Οι αλεξιπτωτιστές παρ’ όλες τις απώλειές τους προχωρούν προς την είσοδο του οχυρού….

Κατά την κρίσιμη αυτή στιγμή όλα τα πολυβόλα σταματούν τη βολή και αναφέρουν εμπλοκή, που ίσως να οφειλόταν στην υπερβολικη θέρμανση της κάνης. Ο κίνδυνος είναι άμεσος και μεγάλος. Εγκαταλείπω το παρατηρητήριό μου και τρέχω προς το πολυβολείο της εισόδου με τουφέκι στο χέρι. Σε μερικά δευτερόλεπτα είμαι στη θέση μου, πλάϊ μου είναι ο καλύτερος σκοπευτής, το αξέχαστο παλικάρι, ο Λοχίας Ηλίας Παπαηλιού με ένα μικρό αλλά θαυματουργό αυτόματο Τόμσον……..Ο Παπαηλιού χειρίζεται άριστα το αυτόματο και σε λίγο δεν απομένουν παρά 2-3 Γερμανοί που ετοιμάζονται να στρέψουν τα νώτα.Αλλά αλίμονο! Στο τέλος του έργου του μας εγκαταλείπει. Μια εχθρική σφαίρα τον βρίσκει στο στήθος και πέφτει στα χέρια μου…. Με δάκρυα στα μάτια, τον κατέβασα στον ειδικό για τους νεκρούς θάλαμο.

Τώρα δεν κτυπιόμαστε ούτε από αυτόματα όπλα ούτε από αεροπλάνα….. οι δυναμιτιστές όμως άρχισαν μια έντονη δράση. Με ηλεκτρικά τρύπανα προσπαθούν να ανοίξουν τρύπες στο μπετόν-αρμέ και με δυναμίτες να καταστρέψουν τα έργα. Ακούμε καλά τα τρύπανα που εργάζονται….. Οι δυναμιτιστές με ειδικά μηχανήματα πετάνε εκ του ασφαλούς δυναμίτες μέσα στα πολυβολεία από τα φατνώματα. Στις 2 μετά το μεσημέρι κατορθώνουν να καταστρέψουν τον προβολέα και να εξουδετερώσουν άλλα δύο μετωπικά πολυβολεία , καθώς και όλα τα νωτιαία. Η κατάσταση του οχυρού είναι σοβαρή. Η αντεπίθεση του πίσω τάγματος , που ασφαλώς θα μας έσωζε, δυστυχώς δεν γίνεται . Το πυροβολικό υποστηρίξεως εκτός οχυρού ,ύστερα από μια έξοχα αποτελεσματική δράση, σίγησε έπειτα από διαταγή να αποσυρθούν τα εκτός οχυρών τμήματα στη γραμμή ΚΡΟΥΣΙΑ-ΣΤΡΥΜΩΝ.

Με το Λοχαγό μου και καμιά δεκαριά ψυχωμένα παιδιά αποφασίζουμε μια έξοδο από το οχυρό! Είχαμε αρχίσει να βγαίνουμε. Ο εχθρός μας αντιλήφθηκε και άρχισε να βάλλει με αυτόματα όπλα από πίσω και από το πλευρό.. Σε λίγο ο Διοικητής καλεί επειγόντως το Λοχαγό μου μέσα. Προχωρούμε μόνοι.Οι Γερμανοί ήταν καμουφλαρισμένοι πάνω στα πολυβολεία.. Ξαπλωμένοι όπως ήταν φαίνονταν σαν σκοτωμένοι. Σκεπτόμαστε να γυρίσουμε πίσω στο οχυρό μιας και δε βλέπουμε ζωντανό. Ένας όμως στρατιώτης, πονηρός καφαλλονίτης , επιμένει. Εγώ θα ρίξω μια , έστω και σε πεθαμένους. Και δεν αργεί. Αυτό ήταν. Οι πεθαμένοι σηκώνονται. Τα έχουν χάσει. Προσπαθούν να βρούν από που βάλλονται. Δεν μας βλέπουν που τους χτυπάμε και δεν φαντάζονται πως τους έβαλαν οι δικοί τους απ’ την οροθετική. Πραγματικά,δέχονταν εκτός από τα δικά μας πυρά και Γερμανικά, που είχαν στόχο τους εμάς, μόλις έγινε αντιληπτή η έξοδός μας από το οχυρό και άρχισε η δράση μας. Σε λίγο έχουμε ξεκάνει τους μισούς και οι υπόλοιποι φεύγουν προς τα αριστερά. Η δύσκολη προσπάθειά μας πέτυχε. Έπρεπε να συνεχισθεί. Αλλά πως; Με 13 στρατιώτες; ….. Έτσι αναγκάζομαι να διατάξω επιστροφή. Αφού μια ώρα κυνηγήσαμε τον εχθρό και τον αποδεκατίσαμε γυρίσαμε όλοι στις θέσεις μας…..

Μα οι ώρες περνούν. Οι δυναμιτιστές αφού ενισχύθηκαν, δρούν πιο έντονα και η αντεπίθεση δεν εκδηλώνεται. Το δεξιό οχυρό βρισκόταν στην ίδια κατάσταση. Το αριστερό μας δεν φαίνεται γιατι το δάσος που μας χωρίζει έχει πάρει φωτιά. Μάταια κάνουμε έκκληση με τον ασύρματο: “ Το οχυρό Ιστίμπεϊ κινδυνεύει. Στείλτε επειγόντως ενισχύσεις “. Κανείς δεν απαντάει στις επικλήσεις μας. Αρχίζουμε να προαισθανόμαστε την τύχη του οχυρού μας.

Έχει τώρα νυχτώσει . Αρχίζει ο φρικτότερος πόλεμος. Ο πόλεμος των στοών. Οι Γερμανοί, αφού εξουδετέρωσαν το έργο του προβολέα με κιβώτια δυναμίτιδος , πλάτυναν το άνοιγμα του φατνώματος και άρχισαν να κατεβαίνουν στις στοές. Αποσύρονται τα πολυβόλα του έργου στούς διαδρόμους και σβήνονται τα φώτα.Οι πολυβολητές είναι ταμπουρωμένοι πίσω από αμμόσακκους στη γωνία του κεντρικού διαδρόμου. Οι Γερμανοί έχουν μπεί στο διάδρομο.. Απέχουν μόλις 20 μ. από τα πολυβόλα. Με κρατημένη την αναπνοή και το δάκτυλο στη σκανδάλη , περιμένουν οι σκοπευτές τη διαταγή του αξιωματικού.Οι εχθροί είχαν πλησιάσει περίπου στα 8 μέτρα, χωρίς να αντιληφθούν τι τους περίμενε. Ακουγεται μια λέξη : “ Πυρ “ και το οχυρό βουϊζει από τα κακαρίσματα των πολυβόλων. Σ’ένα λεπτό και οι 100 Γερμανοί, που τόλμησαν να διεισδύσουν στο οχυρό ήταν ξαπλωμένοι στο διάδρομο σε μια μεγάλη λίμνη αίματος , πολλοί νεκροί κι άλλοι βαριά τραυματισμένοι , βογκώντας από τους πόνους. Είναι αλήθεια ότι ο πόλεμος προκαλεί φρίκη, αυτό που γίνεται στον πόλεμο των στοών δεν μπορεί να περιγραφεί.Οι στοές είχαν γεμίσει από ανθρώπινα πτώματα, που κολυμπούσαν στο αίμα. Τα πολυβόλα έβαλαν τώρα μέσα στις στοές ενώ κάπου-κάπου διακόπτονται από τις τρομερές εκρήξεις της δυναμίτιδας των Γερμανών . Ο εχθρός βλέποντας ότι απέτυχε στην προσπάθειά του να διεισδύσει στο οχυρό αλλάζει σχέδια. ….

Σε λίγο, το οχυρό Κελ-Καγιά (σ.σ., το αμέσως προς τα δεξιά οχυρό)μας καλεί επειγόντως . Αφού έκαψαν την πόρτα με φλογοβόλα άρχισαν να του ρίχνουν αέρια. Η πληροφορία αυτή ήταν τρομακτική….

Οι αξιωματικοί γυρίζουν από πολυβόλο σε πολυβόλο. Κάθε λίγη ώρα επισκεπτόμαστε τους τραυματίες μας . Και η πιο πέτρινη καρδιά δε θα μπορούσε να μη συγκινηθεί μέσα σ’εκείνο το περιβάλλον του αναρρωτηρίου. Ο γιατρός χειρουργεί συνεχώς χωρίς να ξεκουράζεται. Πολλοί τραυματίες κλαίνε,γιατί δεν μπορούν να πολεμήσουν και άλλοι ζητούν να μας εμπιστευθούν τα μυστικά τους , επειδή προαισθάνονται ότι σε λίγο θα βρισκονται εκεί όπου ξεκουράζονται οι ήρωες. Ομολογώ ότι ο ίδιος δεν μπόρεσα να συγκρατήσω τα δάκρυά μου φεύγοντας από το χειρουργείο-αναρρωτήριο.

Η κατάσταση του οχυρού χειροτερεύει. Σε λίγο φθάνει περίλυπος ένας αγγελιοφόρος, που με σχεδόν μισοσβυσμένη φωνή, μου μεταβιβάζει τη διαταγή: « Καλούνται όλοι οι Αξιωματικοί του οχυρού σε συμβούλιο, στο γραφείο του Διοικητή». Έχοντας όλοι επίγνωση της κατάστασης αρχίζουμε να συγκεντρωνόμαστε … Η κούραση και η λύπη είναι ζωγραφισμένη στα πρόσωπα όλων. Με φωνή σταθερή, ο διοικητής μας εκθέτει την κατάσταση του οχυρού και ζητάει ονομαστικά την γνώμη καθενός αξιωματικού. Κανένας όμως δεν μιλάει. Ξέρουμε όλοι, ότι δεν μπορούμε να αντισταθούμε πια, μα δεν θέλουμε να μιλήσουμε για συνθηκολόγηση….Η θέση του Διοικητή είναι αλήθεια πολύ δύσκολη. Από το ένα μέρος η ευθύνη για τους άνδρες που έχει στις διαταγές του από το άλλο μέρος η θέση του οχυρού. Γι’ αυτό ζητάει επίμονα τη γνώμη μας. Επιμένει, μας παρακαλεί να πούμε μια λέξη, ένα όχι ή ένα ναι.

Σ’αυτό το διάστημα ο εχθρός δεν κάθεται . Αρχίζει να ρίχνει αέρια και στο δικό μας το οχυρό. Φθάνουν τα πρώτα θύματα και ο γιατρός γνωματεύει: “ Θάνατος από αέρια! ”

Με πλήρη συναίσθηση τς ιστορικής ευθύνης μας….., αποφασίσαμε ομόφωνα: 1. Οπωσδήποτε ν’αμυνθούμε και τη δεύτερη μέρα με ότι μας απέμεινε. 2. Αν μπορούμε να διαφύγουμε προς Ν., κατόπιν αναγνωρίσεως , να συμπτυχθούμε το βράδυ. 3. Τέλος αν η φυγή είναι αδύνατη προς Ν. και δεν υπάρχει καμιά ελπίδα για βοήθεια, τότε να συνθηκολογήσουμε υπό τους όρους: α. Να είμαστε αιχμάλωτοι των Γερμανών και όχι των Βουλγάρων. β. Να θάψουμε τους νεκρούς μας και να πάρουμε τους τραυματίες μας και γ. Να είμαστε όλοι οι αξιωματικοί με τους στρατιώτες μας. Εξουσιοδοτήσαμε όλοι τον διοικητή να πάρει την απόφαση τη στιγμή που θα έκρινε αυτός κατάλληλη. …

Στις 6 ώρα της 7^ης Απριλίου , επείγον τηλεφώνημα του οχυρού Κελ-Καγιά μας πληροφορούσε ότι παραδινόταν, αφού δεν μπορούσε πια να αντισταθεί, και μας ζητούσε να αποσυνδέσουμε τα υπόγεια τηλεφωνικά καλώδια για ευνόητους λόγους. …. Ο αγώνας εν τω μεταξύ συνεχίζεται. Ο εχθρός ρίχνει συνεχώς αέρια και οι προσωπίδες μας, σε λίγο, δεν παρέχουν αποτελεσματική προστασία. . Στο μεταξύ δεν υπάρχει σύνδεσμος με κανένα τμήμα. Η Μεραρχία, αφού αναγκάσθηκε να μας εγκαταλείψει, συμπτύχθηκε. Για μια ακόμα φορά μας καλεί ο Διοικητής και μας ανακοινώνει , ότι η κατάσταση είναι τέτοια που τον αναγκάζει, παρ’ όλη τη λύπη που δοκιμάζει, να προτείνει τη συνθηκολόγηση. Μας ρωτά για τελευταία φορά αν έχουμε αντίρρηση. Ένας αξιωματικός κάνει αμέσως αναγνώριση των θέσεων του εχθρού και σύντομα αναφέρει. Το οχυρό κυκλώθηκε και ευρίσκονται επάνω του ισχυρότατες δυνάμεις. Ο ασύρματος σε λίγο εκπέμπει: “ Οχυρό Ιστίμπεϊ σε εξαιρετικά κρίσιμη κατάσταση . Άμυνα οχυρού κατόπιν αγώνος εντός στοών και καταστροφής των 9/10 του οπλισμού του αδύνατη “.

Αλίμονο,το οχυρό Ιστίμπεϊ το πλησιέστερο φρούριο προς τον εχθρό αφού αμυνθηκε σκληρά επί δύο μέρες δίχως βοήθεια πυροβολικού, αναγκάζεται να υποκύψει! Από τα 40 πολυβόλα του δεν υπάρχει κανένα πια….Από όλη τη δύναμη του οχυρού το 1//3 περίπου, 25 νεκροί και 80 τραυματίες, βρίσκονται εκτός μάχης…. Καταστρέφουμε κάθε όπλο που είχε απομείνει και σε λίγο, την 17^η ώρα της 7^ης Απριλίου, ένα άσπρο μαντήλι δεμένο στν άκρη μιας βέργας υψώνεται στην κορυφή του Ιστίμπεϊ , για να δώσει το θλιβερό σήμα της συνθηκολόγησης.

Οι Γερμανοί πολεμιστές εκτιμώντας την ηρωική άμυνα του οχυρού, αποδέχονται τους όρους, μας συγχαίρουν για την άμυνα, την οποίαν ομολογούν ότι ποτέ δεν φαντάζονταν και σε ένδειξη τιμής, γερμανικό απόσπασμα αποδίδει τιμές στους αξιωματικούς και στρατιώτες κατά την έξοδο τους από το οχυρό….

Μόλις βγήκαμε , με δάκρυα στα μάτια επιδοθήκαμε στην ταφή των νεκρών μας και την τοποθέτηση των τραυματιών μας σε φορεία. Ξαφνικά, ένας Γερμανός λοχαγός κατευθύνεται προς το μέρος μου….Μιλάει πρώτος ο Γερμανός. “ Είμαστε γνωστοί κύριε”. «Μάλιστα “, του απαντώ. Τον είχα αναγνωρίσει. Ήταν αυτός , με τον οποίον είχα συναντηθεί λίγες μέρες πριν από την επίθεση στην 34 πυραμίδα. Τώρα όμως δεν φορούσεε τη βουλγαρική στολή, όπως τότε, αλλά τη στολή Γερμανού αξιωματικού. «Βλέπεις, δεν σου το έλεγα, ότι δεν θα μπορέσετε να αντισταθείτε; ” λέει ο Γερμανός με το ύφος του νικητή. Ναι, του απαντώ, αλλά σαν βλέπεις , έπεσαν και πολλοί Γερμανοί για να περάσετε από εδώ, όπως σου το είχα πει. Τι να μου απαντήσει Αυτό ήταν η αλήθεια. Περισσότεροι από δύο χιλιάδες, όπως οι ίδιοι ομολόγησαν. Με κτυπά στον ώμο χαϊδευτικά και προσθέτει: « Λυπούμαι γιατί δεν έχω τον καιρό να σου αποδείξω ότι μπορούμε να γίνουμε καλοί φίλοι». Με χαιρετά και τρέχει στο τμήμα του….

Πριν αρχίσει η θλιβερή πορεία της αιχμαλωσίας, σαν να είχε δοθεί σύνθημα, όλοι στραφήκαμε με καρφωμένο το βλέμμα προς τους νεοσκαμμένους τάφους , που σκέπαζαν τους ήρωες συναδέλφους μας. Παραμείναμε ακίνητοι για μια στιγμή. Προσευχηθήκαμε σιωπηλά και ορκισθήκαμε , ότι δεν θα ξεχάσουμε τους νεκρούς μας και ότι θα κάνουμε το παν για να φανούμε ο καθένας στο μέλλον, αντάξιος της θυσίας εκείνων και των προσδοκιών της πατρίδας. Όταν δόθηκε η διαταγή της εκκίνησης, ένα θλιμμένο, αλλά και περήφανο δάκρυ αυλάκωσε τα πρόσωπα των πολεμιστών του Ιστίμπεϊ.

ΟΜΗΡΟΣ ΠΑΠΑΔΌΠΟΥΛΟΣ, Συνταγματάρχης ε.α.

Πηγές: Ο Αγώνας του Οχυρού Ιστίμπεϊ, Έκδοση Δ!, ΓΕΣ/7^ο ΕΓ/3, Αθήνα 1998, και του ιδίου: Η Εποποιϊα των Ελληνικών Οχυρών, Έκδοση Μαυρίδη, Αθήναι 1994

Η εκστρατεία του Χίτλερ εναντίον της Ελλάδας είχε κοσμοϊστορικές συνέπειες. Η κατάκτηση της Ελλάδας επιτεύχθηκε με σημαντική φθορά της Γερμανικής πολεμικής μηχανής και έλαβε χώρα με καθυστέρηση ενός μηνός, λόγω της σθεναρής αντίστασης των Ελλήνων στη Γραμμή Μεταξά και στην Κρήτη. Η καθυστέρηση στην εφαρμογή των σχεδίων επίθεσης κατά της Σοβιετικής Ένωσης αποδείχθηκε μοιραία για την έκβαση του πολέμου. Οι Γερμανικές στρατιωτικές δυνάμεις τον χειμώνα του 1941 έχασαν τον έλεγχο των επιχειρήσεων και στη συνέχεια καταστράφηκαν. Η Ευρώπη ολόκληρη ελευθερώθηκε και απαλλάχθηκε από την απειλή του ναζισμού. Η συμβολή της Ελλάδας στο αποτέλεσμα αυτό, όπως αναμφισβήτητα ομολόγησε η ηγεσία και των ηττημένων Γερμανών και των Συμμάχων, ήταν καθοριστική.

Ένα Πρωτότυπο Πρόγραμμα Καλλιέργειας της Γλώσσας μας Με την ευκαιρία διοργάνωσης Ημερίδας Διδασκαλίας Μητρικής Γλώσσας από το Πνεπιστήμιο Θεσσαλίας στο Βόλο, ο εκ Μαγνησίας καταγόμενος συνεργάτης μας Αχιλλέας Αδαμαντιάδης απέστειλε στους διοργανωτές μήνυμα/χαιρετισμό στο οποίο κάνει μνεία του «Κύκλου της Ελληνικής Γλώσσας», που μαζί με άλλους συναδέλφους συνίδρυσε προσφάτως στην περιοχή του Washington, D.C. Τα όσα έγραψε περιγράφοντας την πρωτοβουλία τους, πιστεύομε ότι ενδιαφέρουν, διότι αφορούν μία σοβαρή και αξιοπρόσεκτη προσπάθεια, που ευχόμεθα να εύρει μιμητές στην Βόρειο Αμερική και όχι μόνο, όπου υπάρχουν σημαντικές Ελληνικές κοινότητες σε ξενόγλωσσο περιβάλλον. Για τον λόγο αυτό,τον ευχαριστούμε γιατί μας δινει την δυνατότητα να παρουσιάσουμε στους αναγνώστες του Δελτίου του Ελληνικού Συνδέσμου την περιγραφή της δραστηριότητος αυτής την οποία επαύξησε και με στοιχεία από άρθρο του που δημοσίευσε στο Δελτίο του «Προμηθέα» στην Washington. Την δημιουργία και λειτουργία του «Κύκλου» ο κ. Αδαμαντιάδης εξήγησε ως εξής:

Σαν άνθρωπος που διήνυσε το πλείστον της σταδιοδρομίας του στο εξωτερικό, έβλεπα πάντοτε την ελληνική γλώσσα με διαρκή προβληματισμό και μέριμνα διότι «όταν ένα εργαλείο το αφίνεις, σε αφίνει και εκείνο.» Ήταν αυτό ένα ενδεχόμενο που δεν μπορούσα να το διανοηθώ ή να ανεχθώ λόγω και των πολλών μου διδακτικών, συγγραφικών, και ομιλητικών δράσεων στην Ελλάδα αλλά και στο χώρο της ελληνόφωνης ομογένειας, στο εξωτερικό της Ελλάδας. Το ίδιο ισχύει και γιά πολλούς συναδέλφους και φίλους. Επί πλέον, μας απασχολούσε πάντα η έννοια του ηθικού καθήκοντος προς μιά μοναδική σε εκφραστικότητα γλώσσα που έχει επιβιώσει γιά τρεις σχεδόν χιλιετίες και έχει εισδύσει σε μεγάλα ποσοστά στις επιστημονικές, αν όχι και στις σύνολες, γλώσσες του κόσμου.

Γιά να αντισταθούμε στον κίνδυνο της απειλούμενης βαθμιαίας απώλειας της γλώσσας, ή μάλλον στην υποβάθμιση της γραμματικής, του συντακτικού, και του λεξιλογίου μας, μερικοί από μάς οργανώσαμε μιά πρωτοβουλία στην περιοχή της Ουάσιγκτων που την ονομάσαμε «Ο Κύκλος της Ελληνικής Γλώσσας» που συνελήφθη στα τέλη του 2012 και άρχισε να είναι ενεργός στις αρχές του 2013. Η πρωτοβουλία αυτή προσκάλεσε τους ενδιαφερομένους να γίνουν μέλη ενός Κύκλου με το σκοπό την οργάνωση συναθροίσεων γιά συζήτηση σε διάφορα θέματα με αποκλειστική χρήση της ελληνικής, δηλαδή χωρίς τις προσμίξεις αγγλικών λέξεων και φράσεων που είναι φαινόμενο, δυστυχώς, πολύ συνηθισμένο μεταξύ των ελληνο-αμερικανών αλλά ακόμα και εκείνων που γεννήθηκαν και μορφώθηκαν στη Ελλάδα πριν μετοικήσουν.

Η δημιουργία και οι Συναθροίσεις του Κύκλου έγιναν δεκτές με ενθουσιασμό και ο κατάλογος αριθμεί τώρα περίπου 100 μέλη. Ο Κύκλος συναθροίζεται μιά φορά το μήνα, με ένα Εισηγητή που αναλαμβάνει να κάνει μιά σύντομη παρουσίαση 15 λεπτών περίπου πάνω σε θέμα που επιλέγεται από τα πολλά που επρότειναν τα μέλη. Η διεξαγωγή της συζήτησης επαφίεται σε ένα Συντονιστή που φροντίζει η συζήτηση να διεξάγεται με τάξη, κοσμιότητα, λογικά χρονικά πλαίσια, και προσπάθεια γιά τη συμμετοχή όλων, ει δυνατόν. Ο σκοπός της συζήτησης δεν είναι η παροχή γνώσεων ή η λύση του οποιουδήποτε ζητήματος αλλά η ευκαιρία για συζήτηση στην οποία η κύρια πρόκληση είναι η χρήση της ελληνικής με ακρίβεια, σαφήνεια, ενάργεια, καλλιλογία, και γλαφυρότητα. Πιστεύουμε πως Ο Κύκλος ανταποκρίθηκε σε μιά βαθειά ανάγκη, πάνω απ’ όλα γιά τη διατήρηση της ελληνικής μας πολιτιστικής ταυτότητας, αλλά και στην επιθυμία για χαρά και απόλαυση απ’ τη χρήση της ελληνικής στην επικοινωνία ιδεών, αισθημάτων, απόψεων και προτάσεων – σε μιά γλώσσα που κρατήθηκε ζωντανή γιά τρείς χιλιάδες χρόνια και που συνεχίζει μέχρι σήμερα να προσφέρει το όνομα της Ευρωπαïκής Ένωσης και το νοηματικό πλαίσιο και λεξιλόγιο σε όλες σχεδόν τις επιστήμες.

The KYKLOS of the Greek Language –2013 Activities

A small group of Prometheas members, made up of Costas Doultsinos, Lefteris Karmiris and Achilles Adamantiades got together at the end of 2012 to consider an initiative to cultivate, exercise, and strengthen the use of the Greek language in the greater Washington area, including, but not limited to, the members of Prometheas. The idea was found interesting and desirable and likely to attract the interest of a good number of persons who share the same objective. It was then decided to launch the initiative in the year 2013. The first meeting was held in January 2013 and continued with one meeting every third Thursday of each month.

More specifically, the Kyklos’ purpose has been to present an opportunity to members to use (exclusively) the Greek language with emphasis on accuracy, precision, clarity, and linguistic elegance. After all, the Greek language has been around for almost three thousand years and was the expressive instrument for many outstanding masterpieces of literature and thought. The gatherings began with a 10-15 minute introduction by one of the Kyklos members (the Presenter) on a subject selected among proposed ideas from all members and the discussion was moderated by a Coordinator – these persons were selected from the Kykols membership. In addition to the discussion of one main subject, time was also devoted, when time permitted, to the discussion of the correct or erroneous use of the language, the vocabulary, and other linguistic aspects. The subjects discussed included: problems and solutions of culturally mixed families in the Greek diaspora, the Greek economy and tourism, Greek poets, hydrocarbons in Eastern Mediterranean, voluntarism, the social state, and Christmas customs and carols.

We are pleased to report that ten such gatherings took place in 2013 at the Hellenic Center, one each month of 2013 (no meetings in July and August). By the opinion of almost all members, these were successful and well received although there is always room for improvement. The list of Kyklos members has presently about 86 names although the number of attendees in the 10 meetings was in the range of 25-35. The activities of the Kyklos will continue in 2014 with the same principles and at the same venue, the Hellenic Center, as in 2013. Members of Prometheas are welcome, and indeed urged, to become members of Kyklos, offer ideas and participate actively in its meetings. The three members mentioned above, Costas, Lefteris, and Achilleas will continue to coordinate the Kyklos activities.

ΘΕΜΑΤΑ ΣΥΝΑΘΡΟΊΣΕΩΝ ΚΥΚΛΟΥ- 2013

1. 1/17/13 Εισαγωγή: πρόταση, σκοπός, μεθοδολογία, ύφος, ρυθμός και θεματολογία του Κύκλου

2. 2/22/131) Μικτές οικογένειες της διασποράς και 2) το ελληνικό λεξιλόγιο

3. 3/21/13 Υπάρχει ελπίδα για ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας;

4. 4/18/13 Ο Ρόλος του τουρισμού στην ελληνική οικονομία και 2) η λανθασμένη και η σωστή χρήση της γλώσσας

5. 5/16/13 Η ποιήτρια Κική Δημουλά και 2) Ο Καβάφης και η ποίησή του

6. 6/20/13 Υδρογονάνθρακες στην Ανατολική Μεσόγειο

7. 9/19/13 Προσωπικές εντυπώσεις και εμπειρίες απο την Ελλάδα του εφετεινού καλοκαιριού

8. 10/17/13 Kοινωνικές πρωτοβουλίες και εθελοντισμός στην Ελλ άδα

9. 11/21/13 Το κοινωνικό κράτος και η Ελλάδα της κρίσης

10. 12/12/13 Ήθη και έθιμα των Χριστουγέννων

ΘΕΜΑΤΑ ΣΥΝΑΘΡΟΊΣΕΩΝ ΚΥΚΛΟΥ -2014 (Ιανουαρίου-Απριλίου)

1. 1/16/14 Η Ρωσική ενεργειακή στρατηγική και οι συνέπειές της γιά την Ελλάδα

2. 2/20/14 Πού βρίσκεται το Κυπριακό ζήτημα σήμερα;

3. 3/20/14 Το ζήτημα της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ)

4. 4/10/14 Η Πίστη στη ζωή μας

(Text in English and above data from the Jan. 2014 issue of the Prometheas Bulletin)

Achilles Adamantiades, Ph.D.

Η πιο πρόσφατη εισήγηση, «Η Πίστη στη Ζωή μας,”προγραμματισμένη για τις 4/10/14, όπως μας πληροφορεί ο συνεργάτης μας, «θα γίνει με συντομία επάνω σε βάση υπαρξιακή και εμπειρική, δηλαδή πώς ο ομιλητής ταυτίζει την πίστη με την ύπαρξή του και τι εμπειρίες τον οδήγησαν σ΄αυτήν και συντηρούν την πίστη σήμερα. Είναι ένα μεγάλο θέμα και δεν μπορούμε να αποφύγουμε και τη συζήτηση πάνω σε διαστάσεις που συνοδεύουν την πίστη και την διατηρούν ή την δικαιώνουν, δηλαδή την δογματική, λειτουργική, κοινωνική και ηθική διάσταση. Όλες οι γνώμες και απόψεις θα είναι ευπρόσδεκτες και σεβαστές, απόλυτα, και θα στοχεύσουμε σε μιά όσο το δυνατόν ευρύτερη συμμετοχή.» Όπως φαίνεται καθαρά, ένα τέτοιο πρόγραμμα δεν μπορεί παρά να «ακονίσει» την ευχέρεια χρήσης της Ελληνικής μας γλώσσας και να συνοδευθεί από πολλαπλά άλλα ωφελήματα για τους συμμετέχοντες. Πιστεύομε ότι σε συνεργασία με περισσότερους Ελληνικούς Οργανισμούς, η εφαρμογή της ιδέας του προγράμματος αυτού, θ’αποτελέσει μεγάλο πολιτιστικό επίτευγμα για την ευμεγέθη Ελληνική κοινότητα της Μείζονος Νέας Υόρκης. Ο Ελληνικός Σύνδεσμος ευχαρίστως θα μπορούσε να συμμετάσχει στην διοργάνωση και κανονική διεξαγωγή του, για το σκοπό αυτό.

Γράμματα των Αναγνωστών μας— Letters from our Readers

On the future of Hellenic Learning in New York City:

I have enjoyed reading your online magazine for several issues now. I agree with you that the fate of the Greek language in America is indeed very precarious, especially with the continuous closings of the “fitoria” of Greek Language, the wonderful day schools the tri-state area has enjoyed the last 50 or so years. If we are not able to sustain these schools, what alternatives are we promoting and why is there no interest in fostering new visions public schools? The new mayor is very much interested in improving the public schools of every borough and establishing smaller and more attentive schools. I urge our Greek-American officials to consider this issue and give it the attention it deserves. Perhaps, your organization can help in this, for the more kids are exposed to the Greek language and wonderful mythology, the more likely they want to study it later on. Thank you for listening.

Frederica Sagiani

Για μία πολιτισμικά οικοδομητική δημοσίευση:

Ο Θεοδόσης Τάσιος είναι ομότιμος καθηγητής του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, επίτιμος διδάκτορας 5 πανεπιστημίων (Λιέγης, Νανκίν, Δημοκριτείου, Θεσσαλονίκης, Κύπρου) και Μέλος της Ακαδημίας ΕπιστημώντουTorino.
Από το 2010, έχει δώσει σειρά διαλέξεων στο πλαίσιο των εκδηλώσεων του Megaron Plus γύρω από το θέμα «Φιλοσοφία και Κοινωνία». Όλες σημείωσαν ιδιαίτερη επιτυχία και είχαν μεγάλη απήχηση στο πλατύ κοινό.
Οι διαλέξεις αυτές στάθηκαν η αφορμή για τη συγγραφή του βιβλίου του με τίτλο «Ας αναστοχασθούµε εαυτούς και αλλήλους», που κυκλοφορεί από τις Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, και είναι αφιερωμένο «στους ακροατές των διαλέξεων στο Μέγαρον Plus (2010-2012)» όπως γράφει.. Και σημειώνει στο οπισθόφυλλο του βιβλίου:
«Γιατί άραγε πρέπει να “αναστοχασθώ” τον εαυτό µου; Αν ήδη ξέρεις τι είσαι, ποιος είσαι και πώς είσαι, δεν χρειάζεται νʼ αναστοχασθείς τίποτα. Εµείς οι άλλοι όµως που δεν διαθέτοµε τέτοιες υπαρξιακές βεβαιότητες, τη νιώθουµε την ανάγκη να ξανασκαλίσοµε αυτό το βαθύτατα προσωπικό ζήτηµα. Όσο για τους Άλλους, εκεί είναι που µάλλον δεν ξέροµε και πολλά: Ο Άλλος είναι αλλού, κι είναι κι αλλιώτικος. Και καθώς η ζωή µου πλέκεται κάθε στιγµή µαζί µε τους Άλλους, πώς να πετύχω µια καλή ζωή όταν αγνοώ τη φύση των Άλλων και τη σχέση µου µαζί τους…
Ετούτο το βιβλίο αποπειράται να θυµίσει πόσο αξίζει τον κόπο να “αναστοχασθούµε εαυτούς και αλλήλους” µέσα στο σύνολο που το λένε Κοινωνία… Ξεκινάει µε τις κοινωνίες των ζώων, επιµένει ύστερα στη βασανιστική ερµηνεία του ηθικού ενεργήµατος και στην ηδονή του Καλού “εδώ και τώρα”. Θέλει κατόπιν να δείξει ότι η Πολιτική (όχι η πολιτικαντική) και η Περιβαλλοντική είναι ηθολογικής κατηγορίας διεργασίες, ενώ αναλύει και πρακτικά ζητήµατα όπως η επαγγελµατική δεοντολογία, ο κίνδυνος της τεχνοκρατίας, το σαράκι της πάνδηµης δωροδοκίας κ.ά. Τέλος, περιγράφει ένα σύστηµα Ηθοπαιδείας ως ρωµαλέου πολιτικού µέσου, ενώ δεν αποφεύγει νʼ ασχοληθεί και µε το Θρησκεύεσθαι – ένα επίσης υποστασιακό θέµα που απασχολεί δισεκατοµµύρια ανθρώπων.»

Άννα Βαλαβανίδου

Invitation to an Important Lecture

Κάθε βελτίωση, πολιτισμική, εκπαιδευτική, κοινωνικής συμβολής της Ελληνοαμερικανικής κοινότητας, πρέπει να ξεκινάει με στρατηγική που βασίζεται σε ψυχολογημένες, κοινωνικο-οικονομικές μελέτες , που μάλιστα στηρίζονται σε ποσοτικά δεδομένα (statistical data). Η κατωτέρω Διάλεξη ανήκει στο χώρο ενδιαφέροντος για την διατήρηση της Ελληνικής Εθνικής Ταυτότητας και είναι εμπνευσμένη από τις παρα-πάνω αρχές. Ο Ελληνικός Σύνδεσμος με ευχαρίστηση υποστηρίζει σαν συνεργάτης την πολύ χρήσιμη πρωτοβουλία του Ελληνοαμερικανικού Εμπορικού Επιμελητηρίου να παρουσιάσει στην Ομογένεια την Διάλεξη του κ. Δημητρίου Κουτρελάκου, του Hunter College, και προσκαλεί τα Μέλη και φίλους του Ελληνικού Συνδέσμου να την παρακολουθήσουν

Under the auspices of the Consulate General of Greece in NY,

The Hellenic-American Chamber of Commerce /

The Cultural and Education Committee

The Chian Federation

Greek American Behavioral Scientists Institute

Greek American Writers Association

The Hellenic Link, Inc.

The Hellenic American Educators Association / UFT

present

A lecture by James Koutrelakos, Hunter College, CUNY

Ethnic Identity; Cultural Practices that Sustain Ethnic Identity

Psychologist James Koutrelakos conducted a study to see how cultural practices sustain ethnic identity. His surprising findings challenge existing studies and reveal surprising insights into the acculturation process of Greek Americans.

Tuesday, April 29, 2014 7:00 P.M.

Holy Trinity Cathedral Center, 337 East 74 Street, NYC

Free admission; Reception following the program

Hellenic Bio-Medicine in World Competition and View

Η ακόλουθη Ανακοίνωση-Πρόσκληση από το Πανεπίστήμιο Θεσσαλονίκης αφορά Ερευνητές του Τομέα Βιο-Ιατρικής. Είναι πολύ αξιοπρόσεκτη και συνιστούμε στα μέλη και φίλους του Ελληνικού Συνδέσμου που ενεργοποιούνται στον επιστημονικό αυτό τομέα να την λάβουν υπόψη, να έλθουν σε επαφή με τον φορέα και να ανταποκριθούν στο κάλεσμα που τους γίνεται. Για περισσότερες πληροφορίες : χρησιμοποιείστε τον ιστότοπο και ηλεκτρονική διεύθυνση που αναφέρονται στην επικεφαλίδα του Δελτίου Τύπου

Website: www.medolympicus.gr

Θεσσαλονίκη, Απρίλιος 2014

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η προώθηση των ιατρικών επιστημών προς όφελος της κοινωνίας, η ανάπτυξη των ιπποκρατικών ιδεωδών και η οργάνωση πολιτιστικών εκδηλώσεων είναι μερικοί από τους κύριους στόχους του Διεθνούς Ιατρικού Ολυμπικού Συνδέσμου. Έχουν ήδη πραγματοποιηθεί συναντήσεις με επιστήμονες σε διάφορες χώρες του κόσμου, οι οποίοι αναλαμβάνουν το ρόλο Διεθνών Συμβούλων, ώστε να προωθήσουν το έργο του Συνδέσμου. Ο Ιατρικός Ολυμπικός Σύνδεσμος αποτελεί πρωτοβουλία ομότιμων και εν ενεργεία καθηγητών της Ιατρικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Στόχοι του είναι η προώθηση της πρωτότυπης ιατρικής επιστήμης και έρευνας και η ανάπτυξη των ιπποκρατικών ιδεωδών και της ιπποκρατικής διδασκαλίας, η επικοινωνία και η συνεργασία μεταξύ των επιστημόνων διαφόρων κρατών και η διοργάνωση διεθνών ιατρικών συνεδρίων ποιότητας με την ονομασία: Ιατρικές Ολυμπιάδες κάθε 2-3 χρόνια.

Ο Σύνδεσμος απευθύνεται σε όλες τις ιατρικές ειδικότητες και δεν παρεμβάλλεται στο επιστημονικό έργο των ιατρικών εταιρειών, ούτε εμποδίζει τους ερευνητές να δημοσιεύσουν τις εργασίες τους μετά την κάθε Ολυμπιάδα. Ακόμη, στις εκδηλώσεις οι φαρμακευτικές εταιρείες μπορούν να παρουσιάζουν τα προϊόντα τους, ώστε να αξιολογούνται και να φαίνεται η κοινωνική τους αποστολή. Τελικός σκοπός του Συνδέσμου, όπως και όλων των υπηρεσιών υγείας, είναι η εξυπηρέτηση του κοινωνικού συνόλου.

Η πρώτη Διεθνής Ιατρική Ολυμπιάδα πραγματοποιήθηκε το 2011 με επίτιμο πρόεδρο τον τέως πρύτανη του Α.Π.Θ. κ. Αναστάσιο Μάνθο.

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συνδέσμου αποτελείται από: τον κ. Φ. Γραμματικό ως πρόεδρο, την κα Σ. Κουίδου-Ανδρέου ως αντιπρόεδρο, τον κ. Β. Κόκκα ως γραμματέα, τον κ. Π. Φόρογλου ως εκπρόσωπο του Προέδρου της Ιατρικής Σχολής, τον κ. Ε. Γιαννούλη ως ταμία και μέλη τις κυρίες Μ. Μυρωνίδου-Τζουβελέκη και Φ. Μέλφου

Με τη μορφή που διοργανώνεται η Ιατρική Ολυμπιάδα είναι η πρώτη και μόνη που έχει διοργανωθεί παγκοσμίως. Πολλοί συνάδελφοι έχουν εκφράσει την επιθυμία τους στο παρελθόν να υπάρξει μία ευγενής άμιλλα πρωτότυπων ιατρικών εργασιών. Η Πολιτεία έχει αγκαλιάσει αυτή τη σημαντική προσπάθεια, αφού η 2^η Ολυμπιάδα, που έγινε το 2013, τέθηκε υπό την αιγίδα του Οικουμενικού Πατριαρχείου και του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας. Συμμετείχαν 24 χώρες, όπως οι ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γερμανία, η Αυστραλία, η Ινδία, η Ιαπωνία κ.ά.

Οι δραστηριότητες του Διεθνούς Ιατρικού Ολυμπικού Συνδέσμου διοργανώνονται στη Θεσσαλονίκη, που βρίσκεται κοντά στον Όλυμπο, από τον οποίον πήραν το όνομά τους τόσο οι αθλητικοί Ολυμπιακοί Αγώνες, όσο και οι Ολυμπιάδες.

Στις Ιατρικές Ολυμπιάδες σύμφωνα με το τυπικό των Ολυμπιακών Αγώνων βραβεύονται με αξιόλογα βραβεία οι τρεις πρώτες από το σύνολο των εργασιών και η πρώτη από κάθε ιατρική ειδικότητα ή τεχνολογία. Έχουν βραβευθεί οι εξής εργασίες οι οποίες αφορούν τα θέματα: α) “Η ακτινοπροστασία του ανθρώπου από τις ατομικές βόμβες επιτυγχάνεται με ένα φάρμακο που ενίεται ενδοφλεβίως”, β) “Έχει βρεθεί μία ουσία η οποία καθιστά τον καρκίνο του αίματος περισσότερο ευαίσθητο στη χημειοθεραπεία”, γ) “Μία τεχνική που αποδίδει καλύτερη εικόνα στις τομογραφικές εξετάσεις”. Επίσης, “Ανακοινώθηκε μια αμεσότερη διάγνωση για τον κυριότερο όγκο του εγκεφάλου, το γλοιοβλάστωμα, ώστε να αντιμετωπισθεί αυτός στα αρχικά του στάδια”.

Η επόμενη 3^η Διεθνής Ιατρική Ολυμπιάδα θα γίνει στη Θεσσαλονίκη στις 2-4 Οκτωβρίου 2015. Ελπίζουμε ότι η Ολυμπιάδα αυτή θα είναι ακόμη λαμπρότερη από τις προηγούμενες, θα φέρει τα αποτελέσματα της ιατρικής έρευνας και της προόδου της ιατρικής επιστήμης πιο κοντά στο κοινωνικό σύνολο και θα τιμήσει το Πανεπιστήμιο και τη διοργανώτρια χώρα μας.

Αποστέλλεται εκ μέρους του Δ.Σ. του Ιατρικού Ολυμπικού Συνδέσμου

Ο Πρόεδρος, Ομότιμος Καθηγητής Φ. Γραμματικός

Ο Γραμματέας, Ομότιμος Καθηγητής Β.Κόκκας

Sacred Music Concert at Columbia University

Spirit and Sound: A Concert Series presents Heaven and Earth: Sacred Music from the Byzantine Greek and Slavic Eastern Orthodox Christian Traditions On Thursday, May 1, 2014, 7:30 p.m. – 9:00 p.m

Featured performances by noted chanter Eleftherios Eleftheriadis of St. Nicholas Greek Orthodox Shrine Church in Flushing NY, and St. Vladimir’s Seminary Chorale, under the direction of Robin Freeman.

The event is free, but reservations are required. Visit http://ircpl.org/event/heaven-and-earth/ to learn more.

Η περίοδος της Μ. Τεσσαρακοστής και του Πάσχα που διανύουμε χαρακτηρίζεται σαν πορεία έντονης εσωτερικής άσκησης και αναθεώρησης ζωής προς την ελευθερία και χαρά που χαρίζει στους πιστούς η Ανάσταση του Χριστού. Σ’αυτή την αγωνιστική προσπάθεια, οι ύμνοι των ακολουθιών της Εκκλησίας έρχονται να δώσουν καθαρή ενόραση και να τονώσουν τη θερμή αναζήτηση. Η ανωτέρω καλλιτεχνική εκδήλωση ιεράς μουσικής στό Πανεπιστήμιο Columbia είναι εξαίρετη ευκαιρία βοήθειας μαζί και τέρψης, που αξίζει όλοι να γευθούν. Για διαθέσιμα εισιτήρια ελευθέρας εισόδου αποταθείτε απαραιτήτως στην ηλεκτρονική διεύθυνση: info@ ircpl.org

Σας Ευχόμαστε Ολόψυχα Καλό Πάσχα, Καλή Ανάσταση!

Contact Telephone: (718) 217- 0430

Attachment 1: Photos of Roupel

Attachment 2: Comments on Construction

Hellenic Link, Inc.

Leave a Reply